Despite its strong trade orientation in the 1960s, Africa has been the only region to experience erosion of world trade in the last three decades. Africa's share of world trade declined from more than 3 per cent in the 1960s to less than 2 per cent in the mid 1990s. Part of this loss reflected the erosion of the trade share of traditional exports, and also due to policies that discouraged investment and diversification into products for which world demand was growing. Therefore, whereas other developing regions were increasing their shares of world trade, Africa was losing. Researchers like Sachs and Warner (1997) assert that Africa has been left out of the process of globalisation, while the World Bank (2000) states that losses in world trade have cost Africa almost $70b a year, reflecting lack of product diversification and shrinking market shares for traditional goods. Subramanian and Tamirisa (2001) also find evidence for the marginalisation of Africa in world exports.



Separating the continent into two distinct regions, they find that Central and West Africa has exhibited increasingly low trade performance over time, whereas East and Southern Africa has shown average performance with indications that it also may not be keeping pace with global integration. In response to this declining share of world trade, many African countries have embraced trade reforms, especially opening up to international trade and removing domestic impediments to resource allocation, as well as value addition to the local exports. This I think, was in recognition of the fact that a trade regime which is open to the world economy is vital for sustained economic growth, development and poverty reduction.



In addition, trade with the world economy is also 'Pro-Poor' because the type of economic growth which trade promotes is distributional in most African countries, with the exception of a few oil and mineral exporters, the natural comparative advantages of most African countries lies in agriculture. The growth of the agriculture sector makes maximum use of the main assets of the poor; land and labour. Trade allows countries to specialise in producing goods and services in which they have a comparative advantage on world markets, thereby increasing the efficiency of resource use in the economy and improving welfare. Trade is a powerful stimulus to economic growth. The expansion of markets brought about by trade boosts investment and the increase in competition induced by trade improves productivity yet for long, instead of being given a chance to trade, Africa has always been given aid, which aid has its consequences to the economy.



Should African countries therefore reject aid? No. Aid should be accepted and used to build Africa's capacity to trade. To derive maximum benefits from trade, African countries require major government investment in public goods, especially infrastructure as well as in the development of human skills. Trade will make its strongest contribution to growth and development in Africa if producers are linked to markets, both domestic and foreign, through good and reliable infrastructure facilities. There is also a need to make regional trade arrangements work, as a way of main-streaming trade policy into development. Most of African markets taken into isolation are very small and therefore limit investment and growth, but grouping together into trading blocks enlarges African markets. Take for example, if Uganda stayed out of the recently formed EAC; producers in Uganda would be limited to a total market size of about 25 million people but by joining, producers are now exposed to a total market of about 95 million people.

Le commerce mais pas aide des besoins de l'Afrique
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
En dépit de son orientation commerciale forte dans les années 60, l'Afrique a été la seule région pour éprouver l'érosion du commerce mondial dans les trois dernières décennies. La part de l'Afrique du commerce mondial a diminué de plus de 3 pour cent dans les années 60 à moins de 2 pour cent au milieu des années 90. Une partie de cette perte a reflété l'érosion de la part commerciale des exportations traditionnelles, et aussi en raison des politiques qui ont découragé l'investissement et la diversification dans les produits pour lesquels la demande du monde se développait. Par conséquent, tandis que d'autres régions en voie de développement augmentaient leurs parts de commerce mondial, l'Afrique était perdante. Les chercheurs comme Sachs et Warner (1997) affirment que l'Afrique a été quittée hors du processus de la mondialisation, alors que la banque mondiale (2000) déclare que les pertes dans le commerce mondial ont coûté à l'Afrique presque $70b par année, reflétant le manque de diversification de produit et de parts de marché craintifs pour les marchandises traditionnelles. Subramanian et Tamirisa (2001) trouvent également l'évidence pour la marginalisation de l'Afrique dans des exportations du monde.



Séparant le continent dans deux régions distinctes, ils constatent que l'Afrique de central et occidentale a montré l'exécution commerciale de plus en plus basse avec le temps, tandis que l'Afrique australe est et a montré l'exécution moyenne avec des indications qu'elle peut également ne pas suivre l'intégration globale. En réponse à cette part en baisse de commerce mondial, beaucoup de pays africains ont embrassé les réformes commerciales, s'ouvrant particulièrement au commerce international et enlevant des empêchements domestiques sur l'attribution de ressource, aussi bien que l'addition de valeur aux exportations locales. Ceci que je pense, étais dans l'identification du fait qu'un régime commercial qui est ouvert d'économie mondiale est essentiel pour la croissance économique, le développement et la réduction soutenus de pauvreté.



En outre, le commerce avec l'économie mondiale est également « Pro-Pauvre » parce que le type de croissance économique que le commerce favorise est distributionnel dans la plupart des pays africains, excepté uns huilent et les exportateurs minéraux, les avantages comparatifs normaux de la plupart des mensonges de pays africains dans l'agriculture. La croissance du secteur d'agriculture fait l'utilisation maximum des capitaux principaux des pauvres ; terre et travail. Le commerce permet à des pays de se spécialiser en produisant des marchandises et les services dans lesquels ils ont un avantage comparatif sur les marchés mondiaux, augmentant l'efficacité de l'utilisation de ressource dans l'économie et améliorant de ce fait le bien-être. Le commerce est un stimulus puissant à la croissance économique. L'expansion des marchés a provoqué par l'investissement commercial de poussées et l'augmentation en concurrence induite par le commerce améliore la productivité pourtant pour long, au lieu d'être donné une chance de commercer, l'Afrique a été toujours octroyée l'aide, que l'aide a ses conséquences à l'économie.



Les pays africains devraient-ils donc rejeter l'aide ? Non. L'aide devrait être acceptée et employée pour établir la capacité de l'Afrique de commercer. Pour dériver les avantages maximum du commerce, les pays africains exigent de l'investissement principal de gouvernement dans les marchandises publiques, particulièrement infrastructure aussi bien que dans le développement des qualifications humaines. Le commerce apportera sa contribution plus forte à la croissance et au développement en Afrique si des producteurs sont liés aux marchés, domestiques et étrangers, par de bons et fiables équipements d'infrastructure. Il y a également un besoin de faire le travail commercial régional d'arrangements, comme manière de politique commerciale principal-coulante dans le développement. La plupart de marchés africains pris dans l'isolement sont investissement et croissance très petits et donc de limite, mais grouper ensemble dans les blocs marchands agrandit les marchés africains. Prenez par exemple, si l'Ouganda restait hors de l'EAC récemment formé ; des producteurs en Ouganda seraient limités à une importance du marché totale de environ 25 millions de personnes mais en se joignant, des producteurs sont maintenant exposés à un marché total de environ 95 millions de personnes.

Comercio pero no ayuda de las necesidades de África
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
A pesar de su orientación comercial fuerte en los años 60, África ha sido la única región para experimentar la erosión del comercio mundial en las tres décadas pasadas. La parte de África del comercio mundial declinó de más de 3 por ciento en los años 60 a menos de 2 por ciento en los años 90 mediados de. La parte de esta pérdida reflejó la erosión de la parte comercial de exportaciones tradicionales, y también debido a las políticas que desalentaron la inversión y la diversificación en los productos para los cuales la demanda del mundo crecía. Por lo tanto, mientras que otras regiones en desarrollo aumentaban sus partes del comercio mundial, África era perdidosa. Los investigadores como Sachs y Warner (1997) afirman que África se ha salido del proceso del globalisation, mientras que el banco mundial (2000) indica que las pérdidas en comercio mundial han costado a África casi $70b por año, reflejando la carencia de la diversificación del producto y de las cuotas de mercado que encoge para las mercancías tradicionales. Subramanian y Tamirisa (2001) también encuentran la evidencia para el marginalisation de África en exportaciones del mundo.



Separando el continente en dos regiones distintas, encuentran que África del central y del oeste ha exhibido funcionamiento comercial cada vez más bajo en un cierto plazo, mientras que África del este y meridional ha demostrado el funcionamiento medio con indicaciones que también puede no guardar paso con la integración global. En respuesta a esta parte que declinaba del comercio mundial, muchos países africanos han abrazado las reformas comerciales, abriéndose especialmente al comercio internacional y quitando impedimientos domésticos a la asignación de recurso, así como la adición del valor a las exportaciones locales. Esto que pienso, que era en el reconocimiento del hecho de que un régimen comercial que está abierto a la economía mundial es vital para el desarrollo económico, el desarrollo y la reducción sostenidos de la pobreza.



Además, el comercio con la economía mundial es también “Favorable-Pobre” porque el tipo de desarrollo económico que el comercio promueve es distribucional en la mayoría de los países africanos, a excepción de algunos engrasa y los exportadores mineral, las ventajas comparativas naturales de la mayoría de las mentiras de los países africanos en agricultura. El crecimiento del sector de la agricultura hace el uso máximo de los activos principales de los pobres; tierra y trabajo. El comercio permite que los países se especialicen en producir mercancías y los servicios en los cuales tienen una ventaja comparativa en los mercados mundiales, de tal modo aumentando la eficacia del uso del recurso en la economía y mejorando bienestar. El comercio es un estímulo de gran alcance al desarrollo económico. La extensión de mercados causó por la inversión comercial de las alzas y el aumento en la competición inducida por el comercio mejora productividad con todo para largo, en vez de ser dado una ocasión de negociar, África se ha dado siempre la ayuda, que la ayuda tiene sus consecuencias a la economía.



¿Deben los países africanos por lo tanto rechazar la ayuda? No. La ayuda se debe aceptar y utilizar para construir la capacidad de África de negociar. Para derivar ventajas máximas del comercio, los países africanos requieren la inversión importante en mercancías públicas, especialmente infraestructura del gobierno así como en el desarrollo de habilidades humanas. El comercio hará su contribución más fuerte al crecimiento y al desarrollo en África si ligan a los productores a los mercados, domésticos y extranjeros, a través de instalaciones buenas y confiables de la infraestructura. Hay también una necesidad de hacer el trabajo comercial regional de los arreglos, como manera de la política comercial principal-que fluye en el desarrollo. La mayor parte de los mercados africanos tomados en el aislamiento son inversión y crecimiento muy pequeños y por lo tanto límite, pero el agrupar junto en bloques que negocian agranda mercados africanos. Tome por ejemplo, si Uganda permanecía fuera del EAC recientemente formado; limitarían a los productores en Uganda a un tamaño de mercado total cerca de 25 millones de personas de pero, ensamblando ahora exponen a los productores a un mercado total cerca de 95 millones de personas de.

Commercio ma non sussidio di bisogni dell'Africa
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Malgrado il relativo orientamento commerciale forte negli anni 60, l'Africa è stata l'unica regione per avvertire l'erosione di commercio mondiale nelle ultime tre decadi. La parte dell'Africa di commercio mondiale ha declinato da più di 3 per cento negli anni 60 a meno di 2 per cento nei metà di anni 90. La parte di questa perdita ha riflesso l'erosione della parte commerciale delle esportazioni tradizionali ed anche dovuto le politiche che hanno scoraggiato l'investimento e la differenziazione nei prodotti per cui la richiesta del mondo stava sviluppando. Di conseguenza, mentre altre regioni in via di sviluppo stavano aumentando le loro parti di commercio mondiale, l'Africa era perdente. I ricercatori come Sachs e Warner (1997) assericono che l'Africa è stata lasciata dal processo del globalisation, mentre la banca del mondo (2000) dichiara che le perdite nel commercio mondiale hanno costato all'Africa quasi $70b un l'anno, riflettendo la mancanza di differenziazione del prodotto e di percentuali del mercato shrinking per le merci tradizionali. Subramanian e Tamirisa (2001) inoltre trovano la prova per il marginalisation dell'Africa nelle esportazioni del mondo.



Separando il continente in due regioni distinte, trovano che l'Africa ad ovest e del centrale ha esibito le prestazioni commerciali sempre più basse col tempo, mentre l'Africa orientale e del sud ha indicato le prestazioni medie con le indicazioni che anche non può stare al passo con integrazione globale. In risposta a questa parte declinante di commercio mondiale, molti paesi africani hanno abbracciato le riforme commerciali, aprentesi particolarmente al commercio internazionale e rimuoventi gli impedimenti domestici alla ripartizione delle risorse, così come l'aggiunta di valore alle esportazioni locali. Ciò che penso, che ero nel riconoscimento del fatto che un regime commerciale che è aperto all'economia mondiale sia vitale per sviluppo economico, sviluppo e riduzione continui di povertà.



In più, il commercio con l'economia mondiale è inoltre “Pro-Poveri„ perché il tipo di sviluppo economico che il commercio promuove è distributivo nella maggior parte dei paesi africani, con l'eccezione di alcuni lubrifica ed esportatori minerali, i vantaggi comparativi naturali della maggior parte delle bugie dei paesi africani nell'agricoltura. Lo sviluppo del settore di agricoltura fa l'uso massimo dei beni principali dei poveri; terra e lavoro. Il commercio permette che i paesi si specializzino nel produrre le merci ed i servizi in cui presentano un vantaggio comparativo sui mercati mondiali, quindi aumentanti l'efficienza di uso delle risorse nell'economia e miglioranti il benessere. Il commercio è uno stimolo potente a sviluppo economico. L'espansione dei mercati ha determinato dall'investimento commerciale di spinte e l'aumento in concorrenza indotto tramite commercio migliora il rendimento tuttavia per lungo, invece di essere dato una probabilità commerciare, l'Africa è stata data sempre il sussidio, che il sussidio ha relative conseguenze all'economia.



Dovrebbero i paesi africani quindi rifiutare il sussidio? No. Il sussidio dovrebbe essere accettato ed usato per sviluppare la capacità dell'Africa di commerciare. Per derivare i massimi benefici da commercio, i paesi africani richiedono l'investimento principale in merci pubbliche, particolarmente l'infrastruttura di governo così come nello sviluppo delle abilità umane. Il commercio darà il relativo contributo più forte a sviluppo ed a sviluppo in Africa se i produttori sono collegati ai mercati, sia domestici che stranieri, attraverso le buone e facilità certe dell'infrastruttura. Ci è inoltre una necessità di fare il lavoro commerciale regionale di disposizioni, come senso di politica commerciale principale-effluente in sviluppo. La maggior parte dei mercati africani presi in isolamento sono investimento e sviluppo limite quindi e molto piccoli, ma raggruppare insieme nei blocchi commerciali ingrandisce i mercati africani. Prenda per esempio, se l'Uganda rimasto dal EAC recentemente formato; i produttori nell'Uganda sarebbero limitati ad un'importanza del mercato totale di circa 25 milione di persone ma unendosi, i produttori ora sono esposti ad un mercato totale di circa 95 milione di persone.

Afrika Notwendigkeiten Handel aber nicht Hilfsmittel
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Trotz seiner starken Geschäftslagebestimmung in den sechziger Jahren, ist Afrika die einzige Region gewesen, zum von Abnutzung des Welthandels in den letzten drei Dekaden zu erfahren. Anteil Afrikas des Welthandels sank von mehr als 3 Prozent in den sechziger Jahren zu weniger als 2 Prozent die mittleren neunziger Jahre. Der Teil dieses Verlustes reflektierte die Abnutzung des Geschäftsanteiles der traditionellen Exporte, und auch wegen der politischen Richtlinien, die Investition und Diversifikation in Produkte entmutigten, für die Weltnachfrage wuchs. Folglich während andere Entwicklungsgebiete ihre Anteile des Welthandels erhöhten, war Afrika Schlusse. Forscher wie Sachs und Warner (1997) erklären, daß Afrika aus dem Prozeß von globalisation heraus verlassen worden ist, während die Weltbank (2000) angibt, daß Verluste im Welthandel Afrika fast $70b ein Jahr gekostet haben und Mangel an Produktdiversifikation- und -schrumpfungMarktanteilen für traditionelle Waren reflektiert. Subramanian und Tamirisa (2001) finden auch Beweis für das marginalisation von Afrika in den Weltexporten.



Den Kontinent in zwei eindeutige Regionen trennend, finden sie, daß Zentrale-und Westafrika in zunehmendem Maße niedrige Geschäftsleistung über Zeit ausgestellt hat, während Ost- und Südafrika durchschnittliche Leistung mit Anzeigen gezeigt hat, daß es möglicherweise nicht Schritt mit globaler Integration auch halten kann. In Erwiderung auf diesen abfallenden Anteil des Welthandels, haben viele afrikanische Länder die Geschäftsverbesserungen umfaßt, besonders erschlossen zum zwischenstaatlichen Handel und inländische Behinderungen zur Betriebsmittelzuweisung, sowie Werthinzufügung entfernt zu den lokalen Exporten. Dieses, das ich denke, in der Anerkennung der Tatsache war, daß ein Geschäftsregime, das zur Weltwirtschaft geöffnet ist, für unterstütztes Wirtschaftswachstum, Entwicklung und Armutverkleinerung lebenswichtig ist-.



Zusätzlich ist- Handel mit der Weltwirtschaft auch „Pro-Schlecht“, weil die Art des Wirtschaftswachstums, die Handel fördert, in den meisten afrikanischen Ländern distributionell ist, mit Ausnahme von einigen ölt und Mineralexporteure, die natürlichen vergleichbaren Vorteile der meisten Lügen der afrikanischen Länder in der Landwirtschaft. Das Wachstum des Landwirtschaft Sektors bildet maximalen Gebrauch von den Hauptwerten der Armen; Land und Arbeit. Handel läßt Länder sich spezialisieren, auf, Waren zu produzieren und Dienstleistungen, in denen sie einen vergleichbaren Vorteil auf den Weltmärkten haben, dadurch sieerhöhen sieerhöhen die Leistungsfähigkeit des Hilfsmittelgebrauches in der Wirtschaft und verbessern Wohlfahrt. Handel ist eine leistungsfähige Anregung zum Wirtschaftswachstum. Die Expansion der Märkte, die durch Handel Erhöhungen Investition und die Zunahme in Konkurrenz verursacht wird durch Handel hervorgebracht werden, verbessert Produktivität, dennoch für langes, anstelle von, eine Wahrscheinlichkeit gegeben zu werden zu handeln gegeben worden, ist Afrika immer Hilfsmittel, dem Hilfsmittel seine Konsequenzen zur Wirtschaft hat.



Sollten afrikanische Länder Hilfsmittel folglich zurückweisen? Nein. Hilfsmittel sollte angenommen werden und benutzt werden, um die Kapazität Afrikas zu errichten zu handeln. Um maximale vom Handel zu profitieren, erfordern afrikanische Länder Hauptregierung Investition in den allgemeinen Waren, besonders Infrastruktur sowie in der Entwicklung der menschlichen Fähigkeiten. Handel bildet seinen stärksten Beitrag zum Wachstum und zur Entwicklung in Afrika, wenn Produzenten mit den Märkten verbunden werden, inländisch und fremd, durch guten und zuverlässigen Infrastruktur-Service. Es gibt auch eine Notwendigkeit, regionale Geschäftsvorbereitungen Arbeit, als Weise der Haupt-strömenden Handelspolitik in Entwicklung zu bilden. Die meisten afrikanischen Märkten, die in Lokalisierung genommen werden, sind sehr kleine und folglich Begrenzung Investition und Wachstum, aber in handelnde Blöcke zusammen gruppieren vergrößert afrikanische Märkte. Nehmen Sie zum Beispiel, wenn Uganda aus dem vor kurzem gebildeten EAC heraus blieb; Produzenten in Uganda würden auf einen Gesamtmarktumfang von ungefähr 25 Million Leuten begrenzt, aber, indem man verbindet, werden Produzenten jetzt einem Gesamtmarkt von ungefähr 95 Million Leuten ausgesetzt.

Comércio mas não dae (dispositivo automático de entrada) das necessidades de África
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Apesar de sua orientação de comércio forte nos 1960s, África foi a única região para experimentar a erosão do comércio de mundo nas últimas três décadas. A parte de África do comércio de mundo declinou de mais de 3 por cento nos 1960s a menos de 2 por cento nos 1990s mid. A parte desta perda refletiu a erosão da parte de comércio de exportações tradicionais, e também devido às políticas que desanimaram o investimento e a diversificação nos produtos para que a demanda do mundo estava crescendo. Conseqüentemente, visto que outras regiões se tornando aumentavam suas partes do comércio de mundo, África era perdedora. Os investigadores como Sachs e Warner (1997) afirmam que África estêve saida fora do processo do globalisation, quando o banco de mundo (2000) indicar que as perdas no comércio de mundo custaram a África quase $70b um o ano, refletindo a falta da diversificação do produto e de partes de mercado shrinking para bens tradicionais. Subramanian e Tamirisa (2001) encontram também a evidência para o marginalisation de África em exportações do mundo.



Separando o continente em duas regiões distintas, encontram que África do central e a ocidental exibiu o desempenho de comércio cada vez mais baixo sobre o tempo, visto que África do leste e do sul mostrou o desempenho médio com indicações que também não pode manter o ritmo com integração global. Em resposta a esta parte declinando do comércio de mundo, muitos países africanos embraced as reformas de comércio, especialmente abrindo até o comércio internacional e removendo os impediments domésticos ao alocamento de recurso, as well as a adição do valor às exportações locais. Isto que eu penso, era no recognition do fato que um regime de comércio que esteja aberto à economia de mundo é vital para o crescimento econômico, o desenvolvimento e a redução sustentados da pobreza.



Além, o comércio com a economia de mundo é também “Pro-Pobre” porque o tipo de crescimento econômico que o comércio promove é distributional em a maioria de países africanos, à excecpção de alguns oleia e os exportadores minerais, as vantagens comparativas naturais de a maioria de mentiras dos países africanos na agricultura. O crescimento do setor da agricultura faz o uso máximo dos recursos principais dos pobres; terra e trabalho. O comércio permitem que os países especializem-se em produzir bens e os serviços em que tem uma vantagem comparativa nos mercados de mundo, desse modo aumentando a eficiência do uso do recurso na economia e melhorando o bem-estar. O comércio é um stimulus poderoso ao crescimento econômico. A expansão dos mercados causou pelo investimento de comércio dos impulsos e o aumento na competição induzida pelo comércio melhora a produtividade contudo para longo, em vez de ser dado uma possibilidade negociar, África foi dada sempre o dae (dispositivo automático de entrada), que o dae (dispositivo automático de entrada) tem suas conseqüências à economia.



Devem os países africanos conseqüentemente rejeitar o dae (dispositivo automático de entrada)? Não. O dae (dispositivo automático de entrada) deve ser aceitado e usado construir a capacidade de África negociar. Para derivar benefícios máximos do comércio, os países africanos requerem o investimento principal em bens públicos, especialmente infrastructure do governo as well as no desenvolvimento de habilidades humanas. O comércio fará sua contribuição mais forte ao crescimento e ao desenvolvimento em África se os produtores forem ligados aos mercados, domésticos e extrangeiros, através das facilidades boas e de confiança do infrastructure. Há também uma necessidade fazer o trabalho de comércio regional dos arranjos, como uma maneira da política de comércio principal-fluindo no desenvolvimento. A maioria dos mercados africanos feitos exame na isolação são investimento e crescimento do muito pequenos e conseqüentemente limite, mas agrupar junto em blocos negociando amplía mercados africanos. Faça exame por exemplo, se Uganda permanecer fora do EAC recentemente dado forma; os produtores em Uganda seriam limitados a um tamanho de mercado total de aproximadamente 25 milhão povos mas juntando, os produtores são expostos agora a um mercado total de aproximadamente 95 milhão povos.

Afrika behovshandel men att inte bistå
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Illviljan dess starka handelriktning i 60-tal, Afrika har varit den enda regionen som erfar erosion av världshandel i de sist tre årtiondena. Afrika aktie av världshandel gick ned från mer än 3 procent i 60-tal mindre än 2 procent i den mitt- 90-tal. Delen av denna förlust reflekterade erosionen av handelaktien av traditionella exporter och också tack vare politik som avskräckte investering och differentiering in i produkter, som världsbegäran växte för. Därför eftersom andra framkallningsregioner var ökande deras aktier av världshandel, var Afrika losing. Forskare gillar Sachs, och Warner (1997) påstår, att Afrika har lämnats ut ur det processaa av globalisering, fördriver världsbankenen (2000) påstår att förluster i världshandel har att kosta Afrika nästan $70b om året och att reflektera brist av produktdifferentiering och shrinking marknadsandelar för traditionella godor. Subramanian och Tamirisa (2001) finner också bevisar för marginalisationen av Afrika i världsexporter.



Avskilja kontinenten in i två distinkt regioner, finner de att centralen och västra Afrika har ställt ut mer och mer låg handelkapacitet med tiden, eftersom östliga och sydliga Afrika har visat genomsnittlig kapacitet med indikeringar att den också inte kan hålla, stega med global integration. Som svar på denna gå ned aktie av världshandel har många afrikanska länder omfamnat handelreformer som speciellt upp till öppnar internationell handel, och ta bort inhemska hindrar till resurstilldelningen, as well as värdera tillägget till lokalexporterna. Detta I-funderare, var i erkännande av faktumet att ett handelstyre, som är öppet till världsekonomin är livsviktigt för tåld ekonomisk tillväxt, utveckling och armodförminskning.



I tillägg är handel med världsekonomin också ”Pro-Fattig”, därför att typen av ekonomisk tillväxt, som handel främjar, är distributional i mest afrikanska länder, med undantaget av några olje- och mineraliska exportörer, de naturliga jämförbara fördelarna av mest afrikanska landslies i jordbruk. Tillväxten av den åkerbruka sektoren gör maximum bruk av de huvudsakliga tillgångarna av det fattigt; land och arbete. Handel låter länder specialisera, i att producera godor och servar i vilket de har en jämförbar fördel på världen marknadsför, därmed ökande effektiviteten av resursbruk i ekonomin och förbättravälfärd. Handel är en kraftig stimulus till ekonomisk tillväxt. Utvidgningen av marknadsför kommit med omkring av handelökningsinvestering, och förhöjningen i konkurrens som framkallas av handel, förbättrar produktivitet, yet för långa, i stället för att ges en riskera till handel, har Afrika alltid givits bistår, som bistår har dess följder till ekonomin.



Bör den afrikanska landsdärför utskottsvaran bistå? Nr. Bistå bör accepteras och van vid byggandeAfrika kapacitet att handla. Att härleda maximum gynnar från handel, afrikanska länder kräver ha som huvudämne den regerings- investeringen i offentliga godor, speciellt infrastruktur as well as i utvecklingen av människaexpertis. Ska handel gör dess starkaste bidrag till tillväxt, och utveckling i Afrika, om producenter anknytas, marknadsför, både inhemskt och utländskt, till och med bra och pålitliga infrastrukturlättheter. Det finns också ett behov att göra regionalt handelordningsarbete, som a långt av huvudsaklig-strömma handelpolitik in i utveckling. Mest av afrikan marknadsför taget in i isolering är mycket liten och begränsar därför investering och tillväxt, men att gruppera tillsammans in i handelkvarter förstorar afrikan marknadsför. Ta for example, om Uganda blev ut ur den för en tid sedan bildade EACEN; producenter i skulle Uganda begränsas till en slutsumma marknadsför storleksanpassar av omkring 25 miljon folk, men, genom att sammanfoga, är producenter nu utsatta till en slutsumma marknadsför av omkring 95 miljon folk.

Торговля но не помощь потребностей Африки
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Несмотря на свою сильную trade ориентацию в 1960s, Африка была единственной зоной для того чтобы испытать размывание международной торговли в последних 3 декадах. Доля Африки международной торговли просклоняла от больше чем 3 процентов в 1960s до меньш чем 2 процента в mid 1990s. Часть этой потери отразила размывание trade доли традиционных экспортов, и также из-за политик которые обескуражили облечение и диверсификацию в продукты для которых требование мира росло. Поэтому, тогда как другие превращаясь зоны увеличивали их доли международной торговли, Африка была losing. Исследователя как Sachs и Warner (1997) утверждают что Африка была а из процесса globalisation, пока Всемирный Банк (2000) заявляет что потери в международной торговле стоили Африке почти $70b год, отражающ отсутсвие диверсификации продукта и shrinking удельных весов на рынке для традиционных товаров. Subramanian и Tamirisa (2001) также находят доказательство для marginalisation Африки в экспортах мира.



Отделяющ материк в 2 определенных зоны, они находят что Африка централи и западных exhibited все больше и больше низкое trade представление над временем, тогда как восточная и Южная Африка показывала среднее проведение с индикациями что она также не может держать побежку с глобальный внедрением. In response to эта склоняя доля международной торговли, много африканских стран обнимали trade реформы, специально open up к международной торговле и извлекая отечественные impediments к распределение ресурсов, также, как добавление значения к местным экспортам. Это, котор я думаю, был в опознавании факта что trade режим который открыт к мировой экономике существен для, котор вытерпели экономический роста, развития и уменьшения скудости.



In addition, торговля с мировой экономикой также «Pro-Плох» потому что тип экономический роста который торговля повышает distributional в большинств африканских странах, за исключением несколько смазывает и минеральные консигнанты, естественные сравнительное преимущество большинств африканских лож стран в земледелии. Рост участка земледелия делает максимальную пользу GLAVNых имуществ бедных; земля и работа. Торговля позволяет страны специализировать в производить товары и услуги в они имеют сравнительное преимущество на мировых рынках, таким образом увеличивая эффективность пользы ресурса в экономии и улучшая благосостояние. Торговлей будет мощный стимул к экономический роста. Расширение рынков принесло около trade облечением подталкиваний и увеличение в конкуренции наведенной торговлей улучшает урожайность но для длиной, вместо даться шанс торговать, Африке всегда давала помощь, которой помощь имеет свои последствия к экономии.



Должны африканские страны поэтому излучить помощь? Нет. Помощь должна быть принята и использована для того чтобы построить емкость Африки торговать. Для того чтобы вывести максимальные преимущества от торговли, африканские страны требуют главного государственные капиталовложения в общественных товарах, специально инфраструктуры также, как в развитие людских искусств. Торговля сделает свой самый сильный вклад к росту и развитию в Африке если производители соединены к рынкам, и отечественным и чужим, то через хорошие и надежные средства инфраструктуры. Будет также потребность сделать регионарную trade работу расположений, как дорога главным образом-trade политики в развитие. Большой часть из африканскими рынками принятыми в изоляцию будет облечение и рост очень малых и поэтому предела, но собирать совместно в торгуя блоки увеличивает африканские рынки. Примите например, если Уганда осталась из недавн сформированного EAC; производители в Уганде были бы ограничены к полному размеру рынка около 25 миллионов людей но путем соединять, производители теперь подвергаются действию к полному рынку около 95 миллионов людей.

Afrika vergt Handel maar niet Hulp
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Ondanks zijn sterke handelsrichtlijn in de jaren '60, is Afrika het enige gebied geweest om erosie van wereldhandel in de laatste drie decennia te ervaren. Aandeel van Afrika van wereldhandel daalde van meer dan 3 percenten in de jaren '60 tot minder dan 2 percenten in het midden van de jaren '90. Een deel van dit verlies wees op de erosie van het handelsaandeel traditionele uitvoer, en ook wegens beleid dat investering en diversificatie in producten afraadde waarvoor de wereldvraag groeide. Daarom terwijl andere ontwikkelende gebieden hun aandelen van wereldhandel verhoogden, verloor Afrika. De onderzoekers zoals Sachs en Warner (1997) beweren dat Afrika uit het proces van globalisering is verlaten, terwijl de Wereldbank (2000) verklaart dat de verliezen in wereldhandel Afrika bijna $70b een jaar hebben gekost, wijzend op gebrek aan productdiversificatie en krimpend marktaandelen voor traditionele goederen. Subramanian en Tamirisa (2001) vinden ook bewijsmateriaal voor marginalisation van Afrika in de werelduitvoer.



Scheidend het continent in twee verschillende gebieden, vinden zij dat Centraal en West-Afrika meer en meer lage handelsprestaties in tijd heeft tentoongesteld, terwijl het Oosten en Zuid-Afrika gemiddelde prestaties met aanwijzingen hebben getoond dat het ook tempo met globale integratie niet kan houden. In antwoord op dit dalende aandeel van wereldhandel, hebben vele Afrikaanse landen handelshervormingen omhelst, vooral voor internationale handel openstellen en binnenlandse beletsels verwijderen aan middeltoewijzing, evenals waardetoevoeging die aan de lokale uitvoer. Dit ik denk, was in erkenning van het feit dat een handelsregime dat aan de wereldeconomie open is voor de aanhoudende economische groei, ontwikkeling en armoedevermindering essentieel is.



Bovendien is de handel met de wereldeconomie ook „pro-Slecht“ omdat het type van de economische groei die de handel bevordert in de meeste Afrikaanse landen, met uitzondering van een paar olie en minerale exporteurs distributie is, ligt de natuurlijke vergelijkende voordelen van de meeste Afrikaanse landen in landbouw. De groei van de landbouwsector maakt maximumgebruik van de belangrijkste activa van de armen; land en arbeid. De handel staat landen toe om zich in het veroorzaken van goederen en de diensten te specialiseren waarin zij een vergelijkend voordeel op wereldmarkten hebben, daardoor verhogend de efficiency van middelgebruik in de economie en verbeterend welzijn. De handel is een krachtige stimulus aan de economische groei. De uitbreiding van markten die door de investering van handelsverhogingen en de verhoging van de concurrentie worden bewerkstelligd die door handel wordt veroorzaakt verbetert nog productiviteit voor lang, in plaats van wordt gegeven een kans handel te drijven, is Afrika altijd verleend hulp, welke hulp zijn gevolgen aan de economie heeft.



Zouden de Afrikaanse landen daarom hulp moeten verwerpen? Nr. De hulp zou moeten worden ermee ingestemd en worden gebruikt om de capaciteit van Afrika te bouwen handel te drijven. Om maximumvoordelen uit handel af te leiden, vereisen de Afrikaanse landen belangrijke overheidsinvestering in openbare goederen, vooral infrastructuur evenals in de ontwikkeling van menselijke vaardigheden. De handel zal zijn sterkste bijdrage tot de groei en ontwikkeling in Afrika leveren als de producenten met markten verbonden zijn, zowel binnenlands als buitenlands, door goede en betrouwbare infrastructuurfaciliteiten. Er is ook een behoefte om het regionale handelsregelingenwerk, als manier van integratieshandelsbeleid in ontwikkeling te maken. De meesten van Afrikaanse markten die in isolatie worden genomen zijn zeer klein en beperken daarom investering en de groei, maar de groepering samen in handelblokken vergroot Afrikaanse markten. Neem bijvoorbeeld, als Oeganda uit onlangs gevormde EAC bleef; de producenten in Oeganda zouden tot een totale marktgrootte van ongeveer 25 miljoen mensen beperkt zijn maar door toe te treden, worden de producenten nu blootgesteld aan een totale markt van ongeveer 95 miljoen mensen.

إفريقيا حاجات تجارة غير أنّ لا معونة
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
على الرغم من توجيهه قوّيّة تجاريّة في الستينات, قد كان إفريقيا المنطقة وحيد أن يختبر تأكل من عالم تجارة في المتأخّرة ثلاثة عقود. إفريقيا انخفض سهم من عالم تجارة من أكثر من 3 نسبة مئويّة في الستينات إلى أقلّ من 2 نسبة مئويّة في ال [ميد 1990س]. عكس جزء من هذا خسارة التأكل من السهم تجاريّة من تصديرات تقليديّة, وأيضا واجبة إلى سياسات أنّ ثبّط إستثمار وتنويع داخل منتوجات ل أيّ عالم طلب كان نما. لذلك, حيث أنّ أخرى [دفلوب رجون] كان زادوا سهامهم من عالم تجارة, كان إفريقيا خاسرة. يؤكّد باحثات مثل [سشس] و [ورنر] (1997) أنّ إفريقيا يتلقّى يكون تركت من العملية العولمة, بينما ال [وورلد بنك] (2000) يفيد أنّ خسائر في عالم تجارة قد كلّموا إفريقيا تقريبا [$70ب] [ا] سنة, يعكس افتقار من منتوج تنويع و [مركت شر] [شرينكينغ] لبضائع تقليديّة. يجد [سوبرمنين] و [تميريسا] (2001) أيضا بيّنة ل ال [مرجنليسأيشن] إفريقيا في عالم تصديرات.



يفصل القارّ داخل اثنان مناطق بارزة, يجد هم أنّ مكتب رئيسيّ وإفريقيا غربيّة قد عرض أداء منخفضة تجاريّة بدرجة متزايدة على وقت, حيث أنّ شرقيّة و [سوثرن فريك] قد أبدى أداء معدّلة مع دلالة أنّ هو أيضا يمكن لا يكون حافظت خطوة مع دمج شاملة. [إين رسبونس تو] هذا ينخفض سهم من عالم تجارة, قد اعتنق كثير [أفريكن كونتري] إصلاحات تجاريّة, خصوصا [أبن وب] إلى تجارة دوليّة ويزيل عوائق محلّية إلى [رسورس لّوكأيشن], [أس ولّ س] قيمة إضافة إلى التصديرات محلّية. هذا أنا أفكّر, كان في تمييز من الحقيقة أنّ نظامة تجاريّة أيّ يكون مفتوحة إلى الاقتصاد عالميّ حيويّة ل يبقى نموّ اقتصاديّ, تطوير وفقر تخفيض.



[إين دّيأيشن], تجارة مع الاقتصاد عالميّ أيضا "[برو-بوور]" لأنّ النوع النموّ اقتصاديّ أيّ تجارة يروّج يكون توزيعيّة في كثير [أفريكن كونتري], باستثناء بضعة يزيّت ومصادر معدنيّة, الميزات طبيعيّة نسبيّة من كثير [أفريكن كونتري] أوضاع في زراعة. يجعل الحالة نموّ من الزراعة قطاعة إستعمال قصوى من الأصول رئيسيّة من الفقراء; أرض وعمل. تجارة يسمح بلاد أن يختصّ في ينتج بضائع وخدمات في أيّ هم يتلقّون ميزة نسبيّة على سوق عالميّة, بذلك يزيد الفعالية من موردة إستعمال في الاقتصاد ويحسن خير. تجارة منبه قوّيّة إلى نموّ اقتصاديّ. يحسن التوسع الأسواق يحضر حوالي بتجارة ضغط معزّز إستثمار والزيادة في منافسة يحثّ بتجارة إنتاجية مع ذلك لطويلة, [إينستد وف] يكون يعطى فرصة أن يتاجر, إفريقيا يتلقّى دائما يكون أعطيت معونة, أيّ معونة يتلقّى نتيجاته إلى الاقتصاد.



سوفت [أفريكن كونتري] لذلك رفضت معونة? رفض. معونة سوفت كنت قبلت واستعملت أن يبني إفريقيا قدرة أن يتاجر. أن يستنتج فوائد قصوى من تجارة, يتطلّب [أفريكن كونتري] كبريات حكومة إستثمار في بضائع عامّة, خصوصا بنية أساسيّة [أس ولّ س] في التطوير من مهارات إنسانيّة. تجارة سيجعل مساهمته قوّيّة إلى حالة نموّ وتطوير في إفريقيا إن منتجات يكون اقترنت إلى أسواق, على حدّ سواء محلّية وأجنبيّة, من خلال جيّدة وموثوقة بنية أساسيّة تسهيلات. هناك أيضا حاجة أن يجعل إقليميّة تجاريّة ترتيبات عمل, كطريق من [مين-سترمينغ] [ترد بوليسي] داخل تطوير. أكثر من أسواق [أفريكن] يؤخذ داخل عمليّة عزل جدّا صغيرة ولذلك حد إستثمار وحالة نموّ, غير أنّ يكبّر يصنّف معا داخل يتاجر قوالب أسواق [أفريكن]. أخذت مثلا, إن أوغندا بقي من ال مؤخّرا يشكّل [إك]; حدثت منتجات في أوغندا كنت إلى [مركت سز] إجماليّة من حوالي 25 [ميلّيون بيوبل] غير أنّ ب يتلاقى, منتجات الآن عرضت إلى سوق إجماليّة من حوالي 95 [ميلّيون بيوبل].